Η ιστορία των στρατιωτικών τραγουδιών του τραγουδιού

Οι βρύσες γράφτηκαν το 1862

Από όλες τις στρατιωτικές τηλεφωνικές κλήσεις, κανένας δεν είναι τόσο εύκολα αναγνωρίσιμος ή πιο αναστατωμένος και ικανός να κάνει συναισθήματα από τις βρύσες . Μέχρι τον εμφύλιο πόλεμο, η παραδοσιακή κλήση στο τέλος της ημέρας ήταν μια μουσική που δανείστηκε από τους Γάλλους που ονομάζεται Lights Out . Στη συνέχεια, μετά από τις αιματηρές μάχες των Επτά Ημέρες τον Ιούλιο του 1862 και σκληρά με τα χέρια της απώλειας 600 ανδρών και τραυματισμένων, ο Γενικός Γραμματέας του Ντάνιελ Άνταμς Μπάτερφιλντ κάλεσε τον σφυγμοφύλακα ταξιαρχίας στη σκηνή του.

Νόμιζε ότι το Lights Out ήταν πολύ επίσημο και θέλησε να τιμήσει τους άνδρες του με κάτι διαφορετικό. Οι βρύσες γεννήθηκαν.

Πώς βγήκαν οι κηλίδες

Oliver Wilcox Ο Norton, ο σκύλος, λέει την ιστορία:

"... μου έδειξε κάποιες σημειώσεις για ένα προσωπικό που γράφτηκε με μολύβι στο πίσω μέρος ενός φακέλου, μου ζήτησε να τα ακούσω στο σφυρί μου, το έκανα αρκετές φορές, έπαιζα τη μουσική όπως γράφτηκε, άλλαξε κάπως, επιμηκώνοντας μερικές σημειώσεις και συντομεύοντας τους άλλους, διατηρώντας όμως τη μελωδία όπως μου έδωσε για πρώτη φορά.Μετά από την ικανοποίησή του, με έστειλε να ακούσω αυτό το κάλεσμα για Taps στη συνέχεια στη θέση του κανονισμού κλήσης.Η μουσική ήταν όμορφη σε αυτό ακόμα καλοκαιρινή νύχτα και ακούστηκε πολύ πέρα ​​από τα όρια της Ταξιαρχίας μας. Την επόμενη μέρα επισκεφτήκαμε αρκετούς τρεφόμενους από τις γειτονικές ταξιαρχίες, ζητώντας αντίγραφα της μουσικής που ευχαρίστως επιπλώονα.Η κλήση μεταφέρθηκε σταδιακά μέσω του στρατού του Potomac. "

Αυτή η πιο συγκινητική και δυνατή ώθηση υιοθετήθηκε σύντομα σε όλο τον στρατό. Ήταν επίσημα αναγνωρισμένη από τον αμερικανικό στρατό το 1874 και έγινε στάνταρ στις στρατιωτικές τελετές κηδείας το 1891. Υπάρχει κάτι μοναδικό όμορφο, πένθιμο και κατάλληλο στη μουσική αυτής της θαυμάσιας κλήσης. Τα στελέχη της είναι μελαγχολικά γεμάτα ξεκούραση και ηρεμία.

Οι ηχώ του παραμένουν στην καρδιά πολύ καιρό αφού οι ήχοι του έχουν σταματήσει να δονείται στον αέρα.

Γιατί ονομάζεται βρύση ;

Η προέλευση της λέξης "βρύσες" θεωρείται ότι προέρχεται από την ολλανδική λέξη για "τατουάζ", η οποία είναι "taptoe". Πιθανότατα, οι "βρύσες" προέρχονται από τις τρεις βρύσες που παίζουν ως σήμα για το "Σβήσιμο φώτων" όταν δεν χρησιμοποιήθηκε σφυρί στην παράδοση. Όπως και με πολλά άλλα έθιμα, οι 24 σημειώσεις που αποτελούν αυτή την πανηγυρική παράδοση άρχισαν πολύ καιρό και συνεχίζονται μέχρι σήμερα.

Επίσημοι στίχοι

Ίσως αναπάντεχα δεδομένης της φύσης της καταγωγής του τραγουδιού, δεν υπάρχουν επίσημοι στίχοι για τους κηλίδες . Το παρακάτω ανεπίσημο στίχο χρησιμοποιείται συχνά. Ο συγγραφέας δεν είναι γνωστός.

Το φως που εξασθενίζει μειώνει το βλέμμα,

Και ένα αστέρι κοσμεί τον ουρανό, λαμπερό φωτεινό.

Από μακρυά από κοντά - Φτάνει τη νύχτα.

Ημέρα γίνεται, πάει ο ήλιος,

Από τη λίμνη, από τους λόφους, από τον ουρανό.

Όλα είναι καλά, με ασφάλεια, ο Θεός είναι κοντά.

Στη συνέχεια, καλή νύχτα, ειρηνική νύχτα,

Μέχρις ότου το φως της αυγής φωτίσει φωτεινά.

Ο Θεός είναι κοντά, μην φοβάστε - Φίλε, καλή νύχτα.

> Οι παραπάνω πληροφορίες είναι ευγενική προσφορά του στρατιωτικού κέντρου στρατιωτικής ιστορίας των Ηνωμένων Πολιτειών